سيد مهدى خسروى
28
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )
برگهاى اين گياه استفاده نمود . بارهنگ Plantago بارتنگ گياهى است علفى و خودرو و چند ساله داراى برگهاى سبز پهن و گل آذين سنبلهاى آن در وسط برگها قرار دارد دانه آن ريز و مدور و سياه مايل به بنفش اين گياه در باغها و روى چمنها و كنار جويهاى آب در نواحى معتدله زمين بوفور يافت مىشود . طبيعت آن سرد است و دانه آن و گاهى برگ و ريشه اين گياه مصرف درمانى دارد مضمضه نمودن آب برگ اين گياه سبب بهبودى زخمهاى داخل دهان مىشود كشيدن آب برگ آن در بينى سبب التيام زخمها و شقاق مخاط بينى شده و بدينوسيله از خون دماغ جلوگيرى مىشود گرفتن آب طبخ شده ريشه بارهنگ در پاى دندان دردناك درد را تا حدودى تسكين مىدهد و تقويتكننده لثه نيز مىباشد طبخ كرده ( دم كرده ) دانه بارهنگ جهت معالجه بيماريهائى مثل نفس تنگه ( آسم ) پيچش شكم و ناراحتىهاى ريهاى و زخمهاى دستگاه گوارش به كار مىرود خوردن دانه بارهنگ كبد و اطحال و كليهها را تقويت مىنمايد در پيچش شكم براى معالجه از دم كرده دانه بارهنگ و بهمن پيچ بطور مساوى استفاده مىكنند و پس از طبخ آب صاف كرده آن را با روغن بادام شيرين مىخورند بعضى از پزشكان به افرادى كه اسهال خونى دارند دستور مىدهند مقدارى بارهنگ را با كمى سركه و عدس طبخ نموده و پس از اضافه نمودن قدرى نمك طعام بر آن ميل نمايند - ( بارهنگ ده گرم سركه نصف استكان و عدس پنجاه گرم با اضافه نمودن مقدارى نمك طعام ) ضماد لعاب بارهنگ به اعضاء سوخته شده با آتش با مواد شيميائى نظير اسيدها و